Dzielne chwaty...

Gdzie są chłopcy z tamtych lat?

Czas zatarł ślad...

Gdzie są chłopcy z tamtych lat?

Na żołnierski poszli szlak...

Kto wie, czy było tak?

Kto wie, czy było tak?”

Nie wiem, co mnie dopadło, ale ta piękna melodia brzęczy mi od tygodnia w uchu. Powiedzą Państwo, że Kazek się starzeje i bierze go na wspomnienia. Nie wiem i nie będę rozmyślał, czy się już starzeję i czy nawiedzają mnie dolegliwości typu strzykanie w krzyżu czy ból w kolanach .Gdy pewnego razu tak zacząłem narzekać, to kolega o trzy lata starszy, Wiesiek, dał mi uniwersalną receptę: Kazek, mamy już swoje lata i nie ma co narzekać. Tak już musi być i tego nie zmienimy. Niestety, ma rację, bo co faktycznie da to narzekanie?

Inny starszy kolega, Romek, kilka razy w tygodniu pyta mnie i to nawet publicznie: Kazek, jak tam demokracja? Hmmm… jak te trzy rzeczy sobie połączyłem, to mi wyszło, że muszę jednak powspominać. Po prostu nie ma wyjścia. No właśnie, „Gdzie są chłopcy z tamtych lat?” Ci od dyrektora Prokopa z Technikum Mechanicznego, chłopcy co to w mundurkach granatowych z patkami na klapach marynarek i tarczą na lewym ramieniu, w czapce z daszkiem z żółtą lub białą otoczką, z przepisową fryzurą zrobioną u mistrza fryzjerstwa Orzechowskiego po mieście maszerowali? Gdzie ten klimat lat 1970-80, że gdy do dziewczyny z innej dzielnicy miało się zamiar chodzić, to trzeba było choć dwa wina ziomkom postawić, bo jak nie, to można było coś załapać pod oko, a nie w konkury uderzać. Odwiedziny na Czerkiesach trudno mi wspominać, bo i nowy rower w częściach
przyniosłem i siniaki tydzień leczyłem. Kolega miał trochę więcej szczęścia: rower uratował, lecz w majtkach i jednym trampku wrócił, a oberwał w plecy tylko jednym małym kamieniem. Gdzie te sanockie knajpy i ten klimat, no gdzie? Pamiętają Państwo knajpę Kubusia przy Świerczewskiego (obecna Jagiellońska) i ten zapach, co nawet przechodzących chodnikiem mógł powalić? Gdzie ta Parkowa, Jubileuszowa, Karpacka? No a gdzie te „czytelnie” Trybuny Ludu, Nowin Rzeszowskich i Gazety Sanockiej Autosan? Chodzi mi o Zacisze (potem Zasanie), Flisaka, Szarotkę, Casablankę… Oj, naczytali się goście tej literatury, naczytali, nawet w gumofilcach i z batem przy stoliku. A jakie to były mocne rozmowy niedokończone, że nieraz i bat do przekonania partnera był potrzebny, żeby
dobrze wyjaśnić, o co chodzi. A gdzie ten Bronek z Białej Góry, co to do jednego kufla piwka obowiązkowo talerz skiełkowanej fasolki po bretońsku bez grama kiełbaski serwował? Goście piwko popijali, a kury pana Bronka pod stolikiem fasolkę konsumowały - i co? Nie było to myślenie ekonomicznie i z demokracji wzięte?

Gdzie są chłopcy z tamtych lat, co zmienili tamten świat? Tak, to właśnie tamci chłopcy, mając po 20-30 lat, zmieniali ten nasz Sanok. Brali udział w zmianach w latach 1979-1981, wyjechali w stanie wojennym w świat, w końcu najbardziej odczuli konsekwencje tych dwudziestu demokratycznych lat.

Romku, skoro się mnie pytasz, jak się ma demokracja, to ci odpowiem. Demokrację, Romku, trochę sami spapraliśmy, ot, jak zawsze w tym kraju nad Wisłą bywało. Ale wspomnienia pozostały i choć nas, pokolenie 50+, demokratyczna władza straszy, że emerytury możemy się nie doczekać, to cię zapewniam, że wspomnień nam nie sprywatyzują i nie sprzedadzą zagranicznemu inwestorowi. Choć nie wiem, czy czasami nie opodatkują nam wspomnień, bo ponoć drugi etap kryzysu nadciąga. Franek też mi mówił, że coś o wąsach nawijają, że je opodatkują, ale jestem dobrej myśli, że Bronek-Prezydent to chyba zawetuje, no bo jak? Swoje zgoli?

KAZIMIERZ OLENDER

Written by :

Aneta Wielgosz